Niets te klagen.

Het gaat deze week beter met Sterre dan vorige week, hierdoor voelen wij ons ook beter. We merken wel aan haar dat ze enorm veel moet verwerken en echt niets meer doet dat "moet". Dit vraagt veel creativiteit van onze kant en zo is er dus niets meer dat moet, maar veel dat hoort, goed voor je is en wel leuk zou zijn. Dit geeft Sterre de nodige rust en geeft haar heel voorzichtig weer het vertrouwen dat ze ook zelf invloed heeft op haar leven.
Vandaag bleek de sonde niet meer goed te zijn en heeft Sterre er voor gekozen zelf te eten en te drinken. Het eten gaat matig, drinken redelijk en haar vieze medicijnen (die i.v.m. de sondevoeding bijna allemaal vloeibaar zijn, dus qua volume meer dan tabletjes) neemt ze heel netjes in. We zijn trots op haar en hebben het vertrouwen dat ze haar best gaat doen. Ook voor ons is het een prettiger gezicht zonder sonde, iets normaler, weer iets meer Sterre, zoals we haar kennen. We genieten dan ook ontzettend waneer ze grapjes maakt of heel enthousiast zit te zingen in bad. Sommige dingen blijven moeilijk en confronterend, maar die wegen in het geheel niet op tegen de verschrikkelijk moeilijke dingen die anderen meemaken met hun kanjers. Nee, wij hebben dan echt niets te klagen.