Het zit er bijna op!

De laatste grote kuur in Groningen zit erop, dit keer zonder spugen, maar wel met aardig wat "dexa buien".
Nog 1 kleine kuur in Almelo en de bijbehorende dip en dan is het echt gebeurd. Sterre's oncoloog vroeg laatst aan ons of we ons wel realiseerden dat het er alleen voor Sterre opzat en dat de periode die nu volgt (de komende 5 jaar) voor ons waarschijnlijk nog wel zwaarder gaat worden dan het deel dat we nu achter de rug hebben. In elk geval zijn we er als gezin goed door gekomen, Sterre heeft een enorme dreun gehad, we moeten als gezin veel verwerken en hebben nog een heftige periode voor de boeg, maar we redden het wel. We zijn een fantastisch team gebleken en onze dochter is een enorme vechter. Ook onze andere drie meiden hebben zich super gehouden in de afgelopen periode. We gaan vol vertrouwen de toekomst tegemoet, ons kind is nu ex patiënt en wij bidden en proclameren dat dit altijd zo zal blijven en deze kanker nooit meer terug komt. Dit wil niet zeggen dat het ook voor ons niet zwaar zal zijn allemaal en wij nooit momenten van angst meer zullen kennen. Wel weten we nu hoe het is om door een diep dal te gaan en er ook weer uit te komen samen, wel met wat kleerscheuren, maar ook met een heel pakket aan wijsheid en nieuwe inzichten. Deze periode heeft ons aan het denken gezet en onze toekomst voorgoed veranderd, we leven ons leven niet meer vanuit routine, maar vanuit liefde, respect en dankbaarheid voor elke dag die we hebben gekregen om van te genieten. We hebben vrienden verloren, maar er gelukkig veel meer voor terug gekregen. We hebben veel verdriet gehad omdat er zo ontzettend veel kinderen die wij kenden of waarvan we de ouders kennen zijn overleden in de afgelopen 9 maanden. We hebben ook veel blijdschap mogen delen met andere ouders. De afgelopen periode was vreselijk, maar heeft ons ook zoveel gegeven. Er werken fantastische mensen bij het UMCG, ik ga geen namen noemen want dan zou ik iemand kunnen vergeten, jullie zijn schatten voor de kinderen, maar ook jullie onderlinge collegialiteit verdient het om even genoemd te worden. Nu is het weer tijd voor onszelf, we zijn er nog niet, Sterre moet nog heel vaak terug naar Groningen voor "crontroles" zoals ze zelf zegt, ze zal sowieso nog twee operaties krijgen, ze moet weer helemaal leren eten, zo goed mogelijk leren lopen en bovenal gaan leren om een gezond kind te zijn. Hierbij stopt in principe ook deze blog, we zullen alleen nog 1 à 2 keer per jaar iets schrijven. We zullen mensen nu weer op een persoonlijker manier op de hoogte gaan houden. We vinden het fijn dat jullie de moeite hebben genomen onze blogs te lezen. Mocht je graag op de hoogte willen blijven geef dan je e-mail adres door via sterre.abbes@hetnet.nl. Op facebook blijf ik wel korte verhalen bijhouden.